In het werk van Hab speelt de Stilte een grote rol, zijn exposities dragen vaak de Stilte als titel met zich mee. De bekende kunstenaar en visionair Will Tweehuysen schreef in1973 over Hab en de inhoud daarvan is nog steeds actueel. Citaat: "Het is heel stil op dit werk, maar dan wel een stilte waaraan een storm is voorafgegaan. Religieuze motieven spelen een belangrijke rol maar zo dat eigenlijk alleen de symbolen nog zijn overgebleven. De kruisiging heeft zich al voltrokken en wat rest zijn de lege kruisen in een vrijwel lege wereld. De concentratiekampen zijn verlaten en van wat er zich heeft afgespeeld resteren nog de prikkeldraad-omheiningen, fragmenten van barakken en wachttorens en galgen die de plaats van kruisen hebben ingenomen, gesitueerd in een kille, lege ruimte. In ander werk roepen verticale structuren reminicenties op aan industrieën die de menselijke samenleving en de natuur, gesymboliseerd door architectonische structuren en formaties van bomen, bedreigen.
'Centrum van Stilte' is de titel van een novelle van Bordewijk, waarin de geestestoestand wordt beschreven van een man die een bombardement op de stad heeft overleefd. Ook in dit verhaal is alles al gebeurd en het drama is als het ware uitgekristalliseerd in structuren. Bordewijk schrijft: 'Het oppervlaktebombardement, dat van de enorme stad een schaakbord maakte uit witte en zwarte vierkanten, voegde er een nieuw zwart vlak aan toe, zijn eigen buurt.' Verder in in het verhaal , wanneer de man die door de stad is gaan dwalen in een hem onbekende buurt komt, lezen we.... 'Een uitgestorven buurt van kleine huizen, onbewoonbaar doordat alle ramen zorgvuldig waren blindgespijkerd met afgedankte binnendeuren. Duizenden, tienduizenden deuren, haveloos, met verfresten in bruin, groen en geel, maar alles verbleekt. Huizen die dat niet meer waren en toch geen ruïnes.'
Ook hier ontstaat door het sterkbeeldende taalgebruik van Bordewijk een uitgesproken structuur die a.h.w. letterlijk in beeldende middelen te vertalen zijn. Het is dus niet alleen door de verwantschap van titels dat ik bij het zien van het werk van Hab aan Bordewijk moest denken. De motieven waarvan Hab zich heeft bediend zijn zeer beperkt en het gehele menselijke drama dat de achtergrond vormt van wat hij te zeggen heeft moeten wij zelf invullen.
Hab is een sympathieke kunstenaar. Zijn exposities/ werk laat zien dat een onontbeerlijk gevoel voor primaire beeldende elementen bij hem sterk aanwezig is. Ik zou hier een aantal gemeenplaatsen, zoals subtiel kleurgevoel, compositorisch kwaliteiten, gevoelige materiaalbehandeling et c aan toe kunnen voegen.' einde citaat .
Alston W. Purvis ( Lecture K.A.B.K) schreef over het grafische werk van Hab: citaat: 'The monoprint has all of the qualities that we normally associate with a print... the distinctive graphic textures and uniqueness of line. What separates it from other 'graphic mediums' is the limitation in the number of proofs from a single plate. Only one, in fact, can be made. In his experiments with this medium, Hab's results are often superb. His composition is solid together with a lyrical simplicity, and color is used with that delicate touch, serving as a final note to bring all of the parts together. The subject matter has an air of mysticism ( and I also sense a whisper of humor), and the almost whimsical and playful quality of his line style brings to mind the drawings of Paul Klee. Seeing such work at tis early stage in his career is indeed gratifying, and one can only await with high expectations what is to come.' einde citaat.
Citaat recensie Bruxelles: 'Quand, Hab, le plus intéressant des trois peintures, c'est un graveur qui exploite avec beaucoup de goût et d'adress, une technique dont il tire d'étonnantes subtilités de tons et de formes. Il y a dans ses planches aux images imprécisec et raffinées, une sorte de lyrisme instinctif assez désarmant. Ces sujects (oú l'on retrouve les bourgeois de Calais parmi d'autres témoins de la difficile condition humaine) sont traités d'une maniére cocasse, presque enjouée, qui fait oublier le drame pour ne retenir que la qualité de l'expression et la délicatess de la couleur.'einde citaat.
